X
تبلیغات
رایتل
دلگشا
اجتماعی، فرهنگی ، سینمایی

روزدوم


بخش عکس همچنان پر مخاطب کارش را ادامه میدهد و بعد از دیدار اولیه نقد وبررسی روی آثار کم و بیش پای عکسها در جای جای سالن دیده میشد.

پای صحبت اساتید عکس که بودم از انتخابها رضایت نداشتن و بیان اینکه خیلی سلیقه ای برای بخش مسابقه عکسها انتخاب شده است بحث بسیار بود. بخش خلیج فارس بیشتر مورد نقد قرار میگرفت.


کارگاه  "مجموعه عکاس " استاد اسماعیل عباسی هم برگزار شد که از قول دوستان بسیار مفید و آموزنده بود.


و اما بخش فیلم امروز با نمایش 15 فیلم به کار خودش ادامه داد. دو سانس اول به شدت ناامید کننده بود.

"نگین خلیج فارس " ( حمید معماری)  باز هم به قعر دریا رفت اما با تصویر برداری بد و موسیقی یکنواخت که روی مغز آدم راه میرفت  و

" روایت جاودانه " (جمال جلالی) که خیلی طولانی بدون هیچ تکنیک فابل عرضی تعزیه را به تصویر کشیده بود و از سالن فراریم داد.

  "یاد لاله ها ویژه شهید دقت" (محمد عادل زاده)  یک برنامه تلویزیونی معمولی پر از اشکال بود که هیچ حرفی برای گفتن باقی نمی گذارد.


سانس آخر به جد بهترین سانس این دو روز بود.

" تووار" (سید امید وحدانی) ما را به بشگرد منطقه محروم استان برد که با همه اشکالاتی که داشت مخصوصاً نریشن نامناسب روی فیلم فیلم قابل بحثی بود .


 " آواز پریزاد " (حامد کریم پور ) در بین فیلم های این دو روز به اعتقاد من بهترین بود ، فیلمی یکدست با روایتی موثر  و فیلمنامه ای کم نقص در مورد پریزاد و جفتی قنبر راستگو (هنرمند بزرگ استان). راستش انتظار این فیلم را در این جشنواره متوسط نداشتم.


"نمکو" (یوسف محمود پور) هم بسیار عالی بود و برای من که فیلم قبلی این دوست را ندیده بودم شدیداً تاثیر گذار بود. (اساتید معتقد بودند این فیلم تکرار زیباییهای فیلم قبلی ایشان بوده). لهجه زیبای بستکی در کنارساختار روایتی خوب برای خلق صنایع دستی از سنگ نمک به این فیلم رنگ و بوی جالبی داده بود.


و اما دومین جلسه نقد و بررسی فیلمها. تعداد شرکت کنندگان بیشتر شده بود ولی از فیلمسازان و عوامل فیلم باز هم خبری نبود و فقط کارگردان " آواز پریزاد " (حامد کریم پور ) و "نمکو" (یوسف محمود پور)  و تدوینگر " تووار" حضور داشتند و جالب اینکه باز هم هر سه این فیلم بهترین های امروز بودند.

 بحث بر سر این سه فیلم بسیار خوب بود و جالبتر اینکه دیدیم که دوستان نقد پذیرند و اشکالات فیلمهایشان را می پذرفتند. کاش همیشه اینگونه باشد. 


سوالی که برایمان پیش آمد این بود که باقی فیلمسازانی که کم لطفی میکنند و در این جلسات شرکت نمی کنند حاظر نیستند کسی به فیلمهایان کم تر از گل بگوید یا اینکه دوستان اهل فن را در این حد نمی بینند که در مورد فیلمشان بحث کنند ؟ کما اینکه فیلمهایشان به شدت دارای نقص تکنیکی و ساختاری بودند. جای تعجب و تاسف دارد. شاید با حضور در همین جلسات فیلمهای بهتری بسازند و انقدر بیننده را داخل سالن آزار ندهند!


و فاجعه اینجا بود که صبح امروز کارگاهی در مورد سینمای مستند برگزار شد و در همین جلسه نقد و بررسی بود که آقای خوبیار سالاری شرح دادند که این کارگاه امروز با حضور دو نفر برگزار شده یکی خودشان و دیگر همراه استادو به قول آقای سالاری: آیا دوستان مستند ساز هرمزگانی انقدر به خودشان اطمینان دارند که حضور در این کارگاه ها را لایق خود نمیدانند؟ جای بسی تاسف دارد.




[ 1389/02/22 ] [ 12:08 ق.ظ ] [ م.خ ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

آمار سایت
تعداد بازدید ها: 39894